شک

غرق  در  اقیانوس  بی کران  افکارمم  

به  امید  دستی  یا  صدایی  که  مرا  بخواند!              

میان  تردیدهاییم  گم  شده ام

که آیا  هنوز هم  برایم  آشنایی؟؟؟

نگاهم  به بی نهایت هاست

به  جایی  که  دور دست ترین  آرزو هاییم  بی  ثمر  جا ماند

ترسم  از  عادت  به  تنهاییست

ترسم  از بی  رنگ شدن خاطرههاست

ترسم  از   مرداب  شکی است  که هر  لحظه بیشتر  از  پیش  قلبم  را  در خود  میکشد...

/ 0 نظر / 25 بازدید