منو ببر

منم اون تشنه ترین تشنه ی اون / شهد سوزنده ی کندوی لبات

دستای سرد و شکستمو بگیر

 

منو به چشمه ی آرزو ببر

 

تا که سیراب شم از اون هوای خوب

 

باز بیفتم توی آغوش سحـــــــــــــــــر

 

 

بهونه برای دلسنگی نیار

 

ای که از شوق تو لبریزه تنم

 

به خدا تنها کسی که غصه تو

 

می تونه سر بکشه فقط منم

 

 

منم اون تشنه ترین تشنه ی اون

 

شهد سوزنده ی کندوی لبات

 

نذا لبهای کسی به جز خودم

 

بشینه تو خلوتت روی لبات

 

 

تو نذار زمزمه ی آینه بشه

 

اینکه امید دل من عبثه

 

فردای روشن و بسپر به دلم

 

که تو شبْ چشمای من دلواپسه

 

 

روی حرفای همه خط بکش و

 

بگو که نوازشت سهم منه

 

کاری کن آتیش تند خنده هات

 

پرده های شب و آتیش بزنه

 

 

دستاتو بسپر به دست عاشقم

 

توی فصل اعتماد و خاطره

 

من دیگه طاقت گریه ندارم

 

شب با خورجین غمش بذار بره

/ 0 نظر / 13 بازدید